لاهیجی: پرونده موسوی و کروبی در کمیته ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل مفتوح است

عبدالکریم لاهیجی، حقوقدان و فعال حقوق بشر می‌گوید، کسانی مانند موسوی، کروبی و رهنورد که در شرایط منع هرگونه آزادی شخصی نگهداری می‌شوند و هیچ مرجعی هم مسئولیت آن را نمی‌پذیرد، از نظر حقوقی جزو ناپدیدشدگان قهری هستند.

به گزارش دویچه وله عبدالکریم لاهیجی نایب رئیس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر می‌گوید این افراد از نظر تعاریف حقوق بین‌الملل، جزو ناپدیدشدگان قهری هستند.

لاهیجی می‌گوید پرونده موسوی و کروبی در کمیته ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل مفتوح است.

لاهیجی معتقد است عنوان “حصر خانگی” در واژگان حقوقی بدون مفهوم است. او می‌گوید: «یک کسی یا به حکم مقام قضایی بازداشت می‌شود، محکومیت پیدا می‌کند، به زندان می‌افتد و یا این‌که در زندگی شخصی‌اش آزاد است و می‌تواند به همه جا رفت و آمد کند و یا در مواردی ممکن است کسی را ناگزیر از اقامت در محلی کنند که آن هم باید باز به حکم دادگاه باشد.»

او نتیجه می‌گیرد که بر اساس تعاریف بین‌المللی حقوقی موسوی، کروبی و رهنورد ناپدید شده‌اند: «از نظر مقررات و موازین حقوق بین‌الملل و حقوق بشر با توجه به این‌که افرادی که به این نحو از آزادی رفت و آمد، آزادی معاشرت با بستگان و نزدیکان‌ و به طور کلی آزادی زندگی خصوصی محروم هستند، عنوانش ناپدید شدن یا ناپدید کردن قهری‌ست. یعنی دولت یا گروهی که چند نفر را از این نوع آزادی‌ها محروم می‌کنند، آن‌ها مسئول عمل‌شان هستند.»
رئیس جامعه دفاع از حقوق بشر ایرانکمیته‌ای در سازمان ملل با عنوان “کمیته پیگیری وضعیت ناپدید‌شدگان قهری” وجود دارد که فدراسیون بین‌المللی جوامع حقوق بشر شکایتی را درباره وضعیت موسوی، کروبی و رهنورد به این کمیته ارجاع کرده است.

.به گفته‌ی آقای لاهیجی این کمیته شکایت فدراسیون را به مقامات جمهوری اسلامی ابلاغ کرده اما تا کنون هیچ یک از مقامات ایران در این باره پاسخی به کمیته نداده‌اند و این پرونده همچنان مفتوح است.

”جمهوری اسلامی حتی مثل برمه هم نیست”
آنگ سان سوچی، رهبر مخالفان برمه مدت ۲۰ سال در حصر خانگی بود. آقای لاهیجی اما معتقد است در مورد او دولت نظامی برمه پاسخگو بود در حالی که درباره رهبران جنبش اعتراضی مردم ایران، هیچ‌یک از بخش‌های حکومت ایران پاسخگو نیست.

او می‌گوید: «در برمه حکومت نظامی روی کار بود و در چارچوب مقررات نظامی چنین حکمی در مورد خانم آن سانگ سوچی صادر شده بود. ولی آن چیزی که درباره‌ی آقایان موسوی و کروبی و خانم زهرا رهنورد باعث حیرت محافل داخلی و خارجی‌ست، این است که جمهوری اسلامی پاسخ نمی‌دهد، نمی‌گوید که به موجب چه قانونی، حتی قانون مخالف موازین حقوق بشر، حتی قانونی که ممکن است مراجع نظامی در کشوری مثل برمه به آن استناد کنند، به این عمل دست زده است«.

وضعیت موسوی، کروبی و رهنورد در کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل
آخرین گزارش درباره وضعیت حقوق بشر در ایران هفته آینده در کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل مطرح و پس از آن به رای گذاشته خواهد شد. این گزارش شامل آخرین وضعیت موسوی، کروبی و رهنورد نیز هست.

آقای لاهیجی پیش‌بینی می‌کند که برای دهمین سال متوالی کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه‌ای درباره‌ی وضعیت حقوق بشر در ایران و ازجمله وضعیت خاص کروبی، موسوی و رهنورد صادر کند.

در این صورت و پس از آن این قطعنامه به مجمع عمومی سازمان ملل می‌رود و مجمع عمومی به روال سال‌های گذشته در نخستین دهه ماه دسامبر قطعنامه‌ای در این باره صادر خواهد کرد.

عبدالکریم لاهیجی می‌گوید: «ما امیدوار هستیم که جمهوری اسلامی در رفتارش تغییر ایجاد کند اما تضمینی هم نداریم، همچنان که به ویژه در سه چهار سال اخیر ندیدیم که جمهوری اسلامی گوش شنوا یا چشم بینایی برای خواندن این قطعنامه‌ها داشته باشد. آن دیگر با مراجع بین‌المللی‌ و ازجمله شورای امنیت سازمان ملل یا شورای حقوق بشر است که در اجلاس جدیدش در اواخر اسفندماه در قبال بی‌اعتنایی به موازین حقوق بین‌الملل، حقوق بشر و قطعنامه‌های سازمان ملل چه موضعی را در قبال جمهوری اسلامی اتخاذ خواهند کرد.»

بازخوانی بیانیه مهدی کروبی در روز خونین عاشورای ۸۸

امروز و همزمان با عاشورای خونین ۱۳۸۸، به بازخوانی بیانیه مهدی کروبی در آن روز میپردازیم. سحام نیوز با بازنشر این بیانیه سعی در نشان دادن دوباره ابعاد تظلم رفته بر مردم درآن روز و مظلومیت ملتی که حکومت سایه انداخته بر آنان، حرمت خون مظلوم را حتی در روز عاشورای حسینی نگه نمی دارد. ملتی که همچون حسین(ع) در عین مظلومیت در مقابل لشکری تا دندان مسلح به اعتراض برخواست. در آن روز مردم مظلوم حسین (ع) را یافتند. در آن رو مردم به چشم خود لشکری را دیدند که به نام قرآن و دین از هیچ عملی فروگذار نبود.

گویا باید به این روایت ایمان آورد که تاریخ بارها و بارها تکرار خواهد شد. قصد نداریم علی سازی و حسین سازی کنیم. لیکن تنها روایتی آشنا در این دو سال و اندی رخ داده است که حکایتش برای بسیاری از ما، روایت تاریخ اسلام پس از محمد(ع) است.

انا لله و انا الیه راجعون

ملت بزرگ و شریف ایران

بدنبال انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ که اوج عدم تمکین و تبعیت جریانی از اصول قانون اساسی، جمهوریت نظام، و آموزه امام خمینی (ره) که همواره می فرمودند “میزان رای ملت است”، شاهد حوادث بسیار تلخ و فراموش نشدنی نظیر به شهادت رسیدن تعدادی از هموطنان در راهپیمایی های مسالمت آمیز، بازداشت های غیر قانونی فعالان سیاسی، برگزاری دادگاه های نمایشی، خشونت بی حد وحصر در قبال بازداشت شدگان در کهریزک و امثالهم و … بودیم . لجاجت، خیره سری و عدم تمکین به قانون و حقوق مردم هفت ماه است که کشور و مردم را به پرداخت هزینه ای جبران ناپذیر دچار کرده است . متاسفانه ابعاد جدید تری از برخوردهای غیرقانونی در دهه اول محرم الحرام اتفاق افتاد که دل هر انسان آزاده ای را به درد می آورد. در شب عاشورا عده ای از اوباش اجیر شده به حسینه جماران که کانون مواضع بی نظیر و روشنگرانه امام خمینی (ره) بود به بهانه سخنرانی شخصیتی که مواضع اش همواره در چارچوب نظام بوده و از خطوط قرمز عبور نمی کرده، با هماهنگی مراکزی خاص، بطور وحشیانه ای حمله کردند و به تخریب این حسینه پرداختند. در این یورش، مردم اعم از زن و مرد را با هتاکی و فحاشی کتک زدند و اموال آنان را از بین بردند و در کنار منزل امام با شکستن درب و پنجره ها به ایجاد رعب و وحشت پرداختند. در شب عاشورای حسینی، شیعه حسین (ع) را در ماتم حسین (ع) می زنند و هر آنچه که می خواهند در امنیت کامل انجام می دهند.

امروز در عاشورای حسینی از بدو صبح با خشونتی وصف ناپذیر بر مردم یورش بردند و جمع زیادی را مجروح، دستگیر و بنابرگزارش های رسیده تعدادی از هموطنان را به شهادت رساندند . آنان که هویت و شناسنامه این انقلابند و در روزگار مبارزه در صف اول مبارزان بودند، بیاد دارند که در عاشورای ۱۳۴۲ تظاهراتی عظیم با شعارهایی تند علیه شاه صورت گرفت اما رژیم ستم شاهی حرمت عاشورا نگاه داشت و کشتار، سرکوب و دستگیری رهبران مبارزه و در راس آن امام را به روزهای بعد موکول کرد. براستی چه شده است که حکومت برخواسته از قیام عاشورا، در روز عاشورا دست بر خون مردم برده و جماعتی وحشی را به جان مردم انداخته است.

یا رب چه شده است که حرمت عاشورا و عزاداران فرزند زهرا (س) در ظهر عاشورا نگاه داشته نمی شود و آنان را به خاک و خون می کشند. یا رب چه شده است که حرمت خون مردم در این ماه عزیز هم رعایت نمی گردد. یا رب چه شده است که برگزاری مراسمِ ختم مرجع تقلیدی مجاهد و مبارز تحمل نمی گردد و مراکز مقدس، بیت و حسینه بنیانگذار این نظام در شب عاشورا مورد تهاجم و تخریب قرار می گیرد.

اینجانب این مصیبت بزرگ و گناه نابخشودنی را به محضر حضرت صاحب الزمان (عج)، ملت بزرگ ایران و خانواده های آسیب دیده تسلیت عرض می کنم و در پرتو آموزه جاودانه اباعبدالله (ع) در ظهر عاشورا فریاد می زنم که اگر دین ندارید لااقل آزاد مرد باشید.

مهدی کروبی

۶ دی ۱۳۸۸ برابر با ۱۰ محرم الحرام ۱۴۳۲

نمایندگان گروه ۱+۵ هفته آینده درباره ایران گفت‌وگو می‌کنند

سخنگوی کاترین اشتون، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و سخنگوی گروه پنج بعلاوه یک، اعلام کرد که این گروه چهارشنبه هفته آینده درباره راهبرد مذاکراتی خود با جمهوری اسلامی، رایزنی خواهند کرد.

به گزارش رادیو اروپای آزاد، ، این نشست به میزبانی کاترین اشتون و با حضور نمایندگان روسیه، چین، فرانسه، بریتانیا، آمریکا و آلمان در بروکسل برگزار خواهد شد.

اعلام برگزاری این نشست یک روز پس از اظهارات باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده،‌ درباره گفت‌وگو با ایران صورت می‌گیرد.

باراک اوباما در نخستین کنفرانس خبری خود پس از پیروزی در انتخابات در پاسخ به خبرنگاری که درباره موضع وی درباره مذاکره با ایران پرسید، گفت که وی در طی ماه‌های آینده دست به تلاشی تازه برای باز شدن باب گفت‌وگو میان ایران و آمریکا و جامعه بین‌الملل خواهد زد.

باراک اوباما گفت باید راهی باشد که ایران بتواند از انرژی هسته‌ای در مصارف صلح‌آمیز استفاده کند و در عین حال تضمین دهد که برنامه هسته‌ای‌اش منحرف نمی‌شود.

یک سخنگوی کاترین اشتون، روز پنجشنبه، ۲۵ آبان، با اعلام برگزاری نشست ۱+۵ گفت: «این نشست بخشی ار رایزنی‌های جاری ... برای پیدا کردن راه‌حل دیپلماتیک در مورد برنامه هسته‌ای ایران است.»

سخنگوی کاترین اشتون جزییات بیشتری از نشست هفته آینده و محورهای مورد بحث ارائه نداد.

از سوی دیگر اعلام برگزاری این مذاکرات، یک روز پس از سفر معاون وزیر خارجه روسیه به تهران صورت می‌گیرد.

روز چهارشنبه، معاون وزیر خارجه روسیه، سرگئی ریابکوف، در تهران بود و با سرتیم مذاکره‌کنندگان هسته‌ای ایران، سعید جلیلی دیدار کرد.

سعید جلیلی در این دیدار نسبت به شروع مذاکرات ابراز علاقه کرد و گفت: «جمهوری اسلامی ایران امیدوار است که ۱+۵ هرچه سریع‌تر به میز گفت‌وگوها بازگردد و برای ۴ ماه تاخیر خود در از سرگیری گفت‌وگوها پاسخ مناسب داشته باشد.»

دور آخر گفت‌وگوهای ایران و ۱+۵ در خرداد ماه سال جاری در مسکو برگزار شد اما بار دیگر بدون نتیجه پایان یافت.

از جزییات مذاکرات ریابکوف و جلیلی، خبری منتشر نشده، اما ریابکوف پیش از سفر به تهران فایننشیال تایمز گفته بود که مسکو از مذاکره مستقیم واشینگتن و تهران درباره برنامه هسته‌ای ایران حمایت می‌کند.

آمریکا و اتحادیه اروپا علاوه به تحریم‌های شورای امنیت که مورد تایید چین و روسیه بود، تحریم‌های یکجانبه بسیار سنگینی علیه ایران وضع کرده‌اند. مسکو و چین بارها با این تحریم‌های یکجانبه مخالفت کرده‌اند. این تحریم‌ها شاهرگ‌های اقتصادی ایران را هدف قرار داده‌اند.

سختی این تحریم‌ها آنچنان است که مقام‌های بلندپایه غربی و از جمله فرانسوا اولاند، رئیس جمهوری فرانسه، از تاثیر آن بر مردم ابراز تاسف کرده اما در عین حال آن را اجتناب‌ناپذیر دانسته‌اند.

گردهمایی بزرگداشت شهید ستار بهشتی در پاریس

 گروهی از فعالین سیاسی و مدنی مقیم شهر پاریس با برگزاری مراسمی در میدان سن میشل این شهر یاد و خاطره شهید راه ازادی ستار بهشتی را گرامی داشتد.

بنا به گزارش خبرنگار سحام؛ در این گردهمایی که به دعوت کمیته مستقل ضد سرکوب برگزار شد دهها تن از فعالین سیاسی و مدنی و اجتماعی شرکت کردند. سخنرانان در این مراسم به تشریح فضای رو به گسترش خفقان و رعب توسط حکومت در بین فعالین پرداختند.
در ادامه این مراسم، م. سحر(شاعر) اشعاری را به یاد ستار و همه آزادی خواهان ایران خواند و سپس بهمن امینی و بهیه جیلانی سخنرانی کردند.
متنی نیز به زبان فرانسه از سوی یک دختر نوجوان ایرانی خوانده شد. مصاحبه سحر السادات بهشتی نیز در این مراسم پخش گردید.
در پایان شرکت کنندگان ضمن محکوم کردن این نوع اعمال وحشیانه که منجر به شهادت ستار بهشتی شده و از این اقدامات اعلام انزجار نموده و خواستار رسیدگی مسئولین و جوابگویی به اذهان عمومی شدند.
در بخشی از این بیانیه آمده است “ما باور داریم که هیچ عزمی برای رسیدگی وجود ندارد لیکن برای آنکه توانسته باشیم راههای قانونی را طی نماییم از قوه قضائیه درخواست می نماییم تا شرایط رسیدگی به این پرونده خارج از تهدید و ارعاب خانواده شهید ستار بهشتی فراهم و امنیت آنان را تامین نماید.
همچنین از سازمانهای حقوق بشری و فعالین مستقل می خواهیم تا با پیگیری این حادثه غم انگیز راه را بر آنانکه در صدد پایمال نمودن خون شهدای راه آزادی هستند مسدود نمایند.”

ستار بهشتی، وبلاگ نویس و فعال اجتماعی بود که دو هفته پیش توسط پلیس فتا دستگیر و زیر شکنجه ماموران به شهادت رسید.

http://sahamnews.org/1391/08/244465/

پیام حسن اسدی زیدآبادی از زندان به کنفرانس سازمان‌های ناظر بر حقوق بشر آسیا و اقیانوسیه

 حسن اسدی زید آبادی؛ دبیر کمیته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان ایران (ادوار تحکیم وحدت) که بیش از دو سال است به اتهام فعالیت های حقوق بشری در بند ۳۵۰ زندان اوین زندانی است، به کنفرانس بین المللی سازمان های ناظر بر وضعیت حقوق بشر کشورها و نهادهای ملی حقوق بشر آسیا و اقیانوسیه(ANNI) که از تاریخ ۴ تا ۷ نوامبر در دو سطح سازمان های غیردولتی و نهادهای ملی در اردن برگزار شد پیامی فرستاد که در جمع نمایندگان بیش از ۱۰۰ سازمان ناظر بر وضعیت حقوق بشر کشورها از ۴ قاره آسیا، اروپا، افریقا و امریکا قرائت شد.

به گزارش ادوار نیوز حسن اسدی زید آبادی در پیام خود از زندان به وضعیت فعالان جامعه مدنی در ایران به ویژه پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ پرداخته و با تشریح روند شکل گیری جنبش سبز، اهداف این جنبش را در خصوص تحقق حقوق مدنی در ایران تشریح کرده است. عضو شورای مرکزی سازمان ادوار تحکیم وحدت همچنین با برشمردن مواردی از تبعیض های گسترده علیه زنان که موضوع اصلی این کنفرانس بود، خواستار اقدامات منطقه ای سازمان های حقوق بشری آسیا و اقیانوسیه در حمایت از فعالان سیاسی و مدنی ایران به ویژه زندانیان سیاسی و در رأس آنان رهبران جنبش سبز آقایان میرحسین موسوی ،مهدی کروبی و خانم زهرا رهنورد شده است.

پس از قرائت پیام حسن اسدی زید آبادی، نمایندگان سازمان های غیر دولتی به بحث و گفتگو در باره وضعیت حقوق بشر در ایران پرداختند.

این سازمان ها در بیانیه پایانی خود به پیام حسن اسدی اشاره کرده و از زندانی بودن حسن اسدی زیدآبادی؛ دبیر کمیته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان ایران (ادوار تحکیم وحدت) به عنوان یکی از اعضای سازمان های ناظر بر حقوق بشر منطقه آسیا و اقیانوسیه ابراز انزجار کردند.

همچنین بیانیه پایانی سازمان های ناظر بر وضعیت حقوق بشر کشورها و پیام حسن اسدی در یازدهمین کنفرانس “نهادهای ملی حقوق بشر” نیز قرائت شد.

لازم به ذکر است که سازمان ادوارتحکیم وحدت، سازمان حقوق بشر کردستان و کانون مدافعان حقوق بشر از سال ۲۰۰۸ میلادی به عضویت شبکه سازمان های ناظر بر وضعیت حقوق بشر کشورهای منطقه آسیا و اقیانوسیه در آمدند.

در سال ۱۳۸۷، نمایندگان این سه سازمان به کنفرانس سالیانه شبکه سازمان ها و نهادهای ملی حقوق بشر منطقه دعوت شدند، اما از خروج عبدالله مومنی؛ سخنگو و نماینده سازمان ادوار تحکیم و شرکت وی در این کنفرانس جلوگیری شد.

پس از انتخابات جنجالی خردا ۱۳۸۸، بیشتر اعضای این سه سازمان بازداشت شده و امکان شرکت در کنفرانس را نداشتند.

هم اکنون احمد زید آبادی، عبدالله مومنی و حسن اسدی زیدآبادی اعضای سازمان ادوار تحکیم وحدت، عبدالفتاح سلطانی، محمد سیف زاده، محمد علی دادخواه و نسرین ستوده اعضای کانون مدافعان حقوق بشر و همچنین محمد صدیق کبودوند عضو سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان در زندان محبوسند.

در سه سال گذشته در کنفرانس منطقه ای شبکه سازمان های حقوق بشر و نهادهای ملی حقوق بشر آسیا و اقیانوسیه به عدم حضور نمایندگان ایران و وضعیت حقوق بشر در ایران اعتراض می شود.

متن کامل پیام حسن اسدی زیدآبادی به این شرح است:

اعضای محترم مجمع آسیایی حقوق بشر
خانم ها و آقایان!

باوجود آنکه نزدیک به ۵سال ازعضویت کمیته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان ایران (ادوار تحکیم وحدت) دراین شبکه گسترده ازنهادهای ملی وغیردولتی مدافعان حقوق بشر درسراسر آسیا می گذرد، متاسفانه تاکنون امکان حضور درمجمع سالانه شما دوستان وهمکاران فراهم نشده است، اولین بار همزمان بابرگزاری نشست مالزی درسال ۲۰۰۸ مقامات دولتی از سفر سخنگوی تشکل ما، آقای عبداله مومنی جلوگیری کرده و وی را ممنوع الخروج کردند و پس از آن نیز با ممنوع الخروج شدن و نهایتا بازداشت اینجانب در تابستان ۲۰۱۰ تا به امروز این امکان از ما سلب شده است .

با این همه مایلم گرم ترین سلام ها را از درون زندان اوین و از جمع تعداد زیادی از فعالان حقوق بشر و کوشندگان دموکراسی در ایران به شما دوستان وهمکاران عزیز ابلاغ نمایم ودر فرصتی کوتاه نکاتی را با شما عالیجنابان درمیان بگذارم .

طی حدودا سه سال و نیم گذشته، ایران شاهد یک دوره کم سابقه از نقض حقوق فردی و جمعی شهروندانش به شکلی سیستماتیک وگسترده بوده است. درپی انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۹در ایران که نتایج آن با اعتراضات گسترده مردمی روبه‌رو شد، تا به امروز، نادیده انگاشتن حقوق و آزادیهای شهروندان ایرانی که به موجب قانون اساسی، قوانین عادی و مهمترین معاهدات حقوق بشر تضمین شده است، درزمره سیاست های کلان حاکمیت بوده و به واقع درنزد حاکمان، سرکوب مطالبات دموکراتیک ابزاری برای اداره جامعه تصور شده است.

عمده ترین قربانیان این سیاست ناعادلانه و غیر قانونی نیز فعالان مدنی و مدافعان حقوق بشر، دانشجویان، روزنامه نگاران و فعالان سیاسی هوادار تغییرات دمکراتیک بوده اند. طی این دوره تلخ ۳ساله جامعه مدنی ایران به شدت تحت فشار بوده و آسیب دیده است.

اکنون درحالی که دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد به عنوان کسی که پیروزی او جنجال آفرین شده و مورد قبول بخش عظیمی از مردم و دوکاندیدای رقیب قرار نگرفت، رو به پایان است، هنوز هیچ یک از احزاب هوادار دموکراسی وحقوق بشر امکان فعالیت نداشته ،سران آن ها در زندان اند ومجوز فعالیت شان لغو شده است.

نهادهای غیردولتی مدافع حقوق بشر، سندیکاها وتشکل های دانشجویی غیر قانونی اعلام شده و اعضای آن ها دستگیر و با احکام سنگین حبس مواجه شده اند، رسانه های منتقد و شبکه های اجتماعی در اینترنت همگی فیلتر شده و وبلاگ های شخصی وپیام های کوتاه درتلفن همراه سند جرم صدها تن ازشهروندانی شده است که تنها انتقاد ساده ای را علیه حکومت بیان کرده اند، دراین شرایط البته تکلیف رسانه های مکتوب مشخص است .

به طور خلاصه بخشی از این وضعیت در بررسی دوره ای شورای حقوق بشر سازمان ملل (UPR) درخصوص ایران درسال ۲۰۱۰ و در پی آن تعیین گزارشگر ویژه و تمدید ماموریت این گزارشگر و گزارش های انتشار یافته توسط ایشان و سایر گزارشگران و همچنین قطعنامه های متعدد مجمع عمومی سازمان ملل و گزارش دبیر کل، منعکس است.

در عین حال چالش های پر سابقه حقوق بشر در ایران همچنان پا برجاست همچون پیش از اعتراضات سال ۲۰۰۹ تبعیض نهادی شده و گسترده گریبان گیر بسیاری از شهروندان ایرانی است.

زنان که مساله آنان موضوع نشست سالانه شما نیز می باشد همچنان به موجب قوانین مدنی و کیفری قربانی تبعیض می شوند . در نهاد خانواده طلاق همچنان حقی در دست مردان است و ساز و کار ارث بری همچنان در حق زنان به طور نابرابر در جریان است، در زمینه مسایل کیفری تبعیض میان دختران و پسران در خصوص سن مسوولیت کیفری همچنان پابرجاست و زمینه ای است برای قربانی شدن دختران خردسال.

در کنار این مسائل عمده و مشهور ” تبعیضات قانونی” علیه زنان در ایران، رفتارها و سیاست گذاری های تبعیض آمیز نیز در بسیاری از حوزه ها از جمله اشتغال، تحصیل و پوشش به صورت رویه های اداری در جریان است و همچنان اراده لازم در جامعه برای مقابله با کلیه اشکال خشونت علیه زنان و حمایت از آنان به وجود نیامده است.

در این میان با روی کار آمدن احمدی نژاد از ۷ سال پیش اندک تحولات مثبت در حاکمیت برای ارتقاء حقوق زنان از جمله تلاش برای الحاق ایران به کنوانسیون محو هرگونه تبعیض علیه زنان نیز به محاق رفته است و سرکوب دامنه دار فعالان حقوق زنان در قالب کمپین یک میلیون امضاء نیز راه را برای فعالیت در حوزه جامعه مدنی بیش از پیش مسدود ساخته است به ویژه پس از بسط اختناق سیاسی از سال ۲۰۰۹ بدین سو که بازداشت تعداد زیادی از فعالان مدنی و یا اجبار آن ها به ترک وطن را به همراه داشت .

در عین حال تبعیض گسترده مبتنی بر قوانین ناعادلانه همچنان معتقدان به مذاهب غیر رسمی را تهدید می کند و انتخاب یا تغییر باور دینی می تواند با مجازات های سنگین توأم شود و البته مسئله اعدام که تعداد اجرای آن در ایران در سطح جهان کم نظیر است و دادرسی عادلانه که عموما قربانی دخالت های سایر نهادهای حاکمیت در تصمیمات قضات و دادگاه ها به ویژه در خصوص محاکمات سیاسی که حکومت نام آن را محاکمات امنیتی می گذارد، می شود .

خانم ها و آقایان!

امیدوارم اشاره کوتاه اینجانب به برخی موارد نقض حقوق بشر در ایران آغازی باشد برای جلب توجه شما عالیجنابان به مسایل حوزه حقوق بشر ایران وگرنه فرصت کوتاه و ارسال نامه ای از زندان مجالی برای تشریح کامل وضعیت به دست نمی دهد و البته من نیز قصد ندارم دراینجا فهرستی کامل از موارد نقض حقوق بشر را ارایه دهم . با این حال ذکر ۲ نکته را مفید می دانم :

اول -اعتراضات وسیع مردمی در سال ۲۰۰۹ به نتایج اعلام شده انتخابات ریاست جمهوری که اندکی بعد با عنوان جنبش سبز معرفی شد در واقع فصلی جدید از تاریخ یکصد و پنجاه ساله مبارزه ایرانیان برای استقرار “حاکمیت قانون” و در پناه آن تضمین و تحقق آزادی های فردی و اجتماعی و البته حق تعیین سرنوشت است. مطالبه ای که در یک قرن و نیم، دو انقلاب و چندین جنبش اجتماعی را به همراه داشته است.

مطالبه جنبش سبز ایران به زودی از اعتراض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری فراتر رفت و تحقق حق آزادانه شهروندان ایرانی در حوزه های مختلف سیاسی ، سبک زندگی و اقتصاد را به عنوان هدف خود شناسایی کرد. در این مسیر ده ها تن کشته و هزاران تن از شهروندان در پی سرکوب تجمعات مسالمت آمیز به زندان آمده و با مجازات رو به رو شده اند و در کنار این هزاران نفر که به واقع آمار دقیق از آن ها در دست نیست؛ فعالان مدنی – سیاسی نیز از ابتدا هدف سرکوب واقع شدند.

حاکمیت این فعالان را خرابکاران و بر هم زنندگان امنیت معرفی می کند که البته شیوه ای قدیمی و نخ نماست و دم از کشف توطئه اى بزرگ برای سرنگونی حکومت و به دست گرفتن قدرت توسط این فعالان می زند در حالی که ما فعالان سیاسی و مدنی ایرانی که به عنوان هواداران جنبش سبز اکنون در زندان ها هستیم همواره استقرار ساز و کارهای دموکراتیک که متضمن رعایت حقوق بشر باشد را هدف خود قرار داده ایم و در این راه متحمل هزینه های گزاف و مجازات های حبس سنگین شده ایم.

جنبش سبز ایران که قریب یک سال پیش از تولد بهار عربی در خاورمیانه و طغیان مطالبات دموکراسی خواهانه و آزادی طلبانه در این منطقه کارزار خود را آغاز کرده و بسیاری آن را سرآغاز و الهام بخش تحولات امروزین خاورمیانه می دانند در واقع جنبشی علیه تبعیض و درجهت تحقق حقوق بنیادین حقوق بشر در ایران است.

سخن زندانیان سیاسی امروز در ایران این نیست که چه کسی باید در ایران حاکم باشد بلکه سخن ما این است که هر کس در کشور ما حکومت می کند بایستی برآمده از انتخاب آزادانه ملت و حامی حقوق و آزادی های آنان به موجب قانون اساسی و موازین حقوق بشر باشد .

دوم – مجمع آسیایی حقوق بشر به عنوان نهادی منطقه ای طبیعتا با بحث رایج ” حقوق بشر و نسبیت های فرهنگی ” همواره سروکار دارد به ویژه آنکه دولت هایی که پایبندی اندکی نسبت به موازین حقوق بشر دارند و نمونه های آن ها در سطح آسیا نیز بسیار است ، عموما این موضوع را دستاویزی برای توجیه عدم ایفای تعهدات بین المللی خود در حوزه حقوق بشر و نیز بی توجهی به هشدارهای جامعه جهانی و سازمان های بین المللی مدافع حقوق بشر قلمداد می کنند.

به باور اینجانب توجه بیش از پیش و تاکید مداوم بر ارزش های جهانشمول حقوق بشر فارغ از ویژگی های فرهنگی و منطقه ای در شبکه آسیایی فعالان حقوق بشر اهمیت بالایی دارد . در عین حال می خواهم یادآوری کنم که هر چند ارزش های حقوق بشر جهانشمولند لیکن اقدامات و فعالیت های مدافعان حقوق بشر در هر منطقه با توجه به سطح توسعه و ویژگی های فرهنگی آن منطقه و نیز توجه به اولویت های ضروری بایستی متناسب باشد.

شناسایی این اولویت ها و انتخاب تاکتیک های مناسب برای فعالیت و مبارزه کاری است که تنها از عهده فعالان محلی و بومی بر می آید و قاعدتا نسخه های جهانی بدون در نظر گرفتن این ویژگی ها اثرگذاری چندانی نخواهد داشت.

همچنین اکنون که بخش بزرگی از خاورمیانه دستخوش تحولات دموکراتیک و طرح مطالبات حقوق بشر خواهانه ملت هایی است که از تبعیض و فساد به ستوه آمده اند و خواهان احترام به کرامت خود هستند؛ ارتباط و همکاری فعالان مدنی و مدافعان حقوق بشر در این منطقه از اهمیت ویژه ای برخوردار است ، به ویژه فعالان آن دسته از کشورها که هواداران دموکراسی در آن ها به موفقیت های نسبی دست یافته و امکان فعالیت و آزادی عمل بیشتری دارند ، لازم است تا مسایل جوامع همسایه را نیز پیگیری کرده و در حد توان خود نسبت به آن ها واکنش نشان دهند.

بر این اساس به عنوان یک فعال مدنی و حقوق بشر زندانی در ایران از شما دوستان و همکاران می خواهم که ضمن توجه به مواد نقض حقوق بشر در ایران و اعتراض به آن ، در ارتباط با دولت های متبوع خود و یا مستقیما از طریق مکاتبه با دولت ایران و یا هر شیوه آگاهی بخش دیگری مطالبه آزادی زندانیان سیاسی در ایران به ویژه رهبران جنبش سبز آقایان موسوی ، کروبی و خانم رهنورد که هر سه بدون هرگونه محاکمه نزدیک به ۲ سال در حبس خانگی هستند را مطرح و پی گیری نمایید .

با تجدید احترامات فائقه
زندان اوین تهران آبان ماه ۱۳۹۱ – نوامبر ۲۰۱۲
حسن اسدی زیدآبادی
دبیر کمیته حقوق بشر سازمان ادوار تحکیم وحدت

باراک اوباما در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا پیروز شد

باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا، با پیروزی برابر میت رامنی، رقیب جمهوریخواه خود، چهار سال دیگر در مقام خود باقی می‌ماند.

میت رامنی، رقیب جمهوریخواه آقای اوباما با او تماس گرفته و شکست خود را در انتخابات پذیرفته و به او تبریک گفته است.

آقای رامنی در مقر ستاد انتخاباتی خود در ماساچوست از هوادارانش برای تلاش‌هایشان تشکر کرد.

آقای اوباما در توییتر خود ضمن اعلام پیروزی از مردم آمریکا تشکر کرده است. او گفته است که پیروزی خود را مدیون تلاش‌های هوادارانش می داند.

پیروزی او به رغم نارضایتی‌ها از وضعیت اقتصادی آمریکا صورت گرفت.

در شیکاگو، مقر ستاد انتخاباتی آقای اوباما، هواداران رئیس جمهور آمریکا دست به شادمانی زدند.؟

انتخابات امروز همچنین یکی از پرهزینه‌ترین انتخابات آمریکا به شمار می رود.

آقای اوباما تا کنون توانسته ۳۰۳ رای الکتورال را به دست آورده که این میزان برای ادامه ریاست جمهوری او کافی است.

پیروزی آقای اوباما، اولین رئیس‌جمهوری سیاه پوست آمریکا در ایالت کلیدی آوهایو، برد او را قطعی کرد.

در عین حال، تعداد آرای آقای رامنی تا کنون بیشتر از آقای اوباما است.

آقای رامنی در ایالات کلیدی کارولینای شمالی و ایندیانا پیروز شد. آقای اوباما در سال ۲۰۰۸ در این دو ایالت پیروز شده بود.

نتیجه انتخابات در ایالات فلوریدا و ویرجینیا هنوز اعلام نشده است.

باراک اوباما،همچنین در چندین ایالت در شمال شرقی کشور پیروز شد و میت رامنی نیز در ایالت‌های محافظه کار جنوب که به طور سنتی طرفدار جمهوریخواهان هستند، برنده شد.

همچنین دموکرات ها توانستند کنترل خود را بر سنا را حفظ کنند. مجلس نمایندگان همچنان در کنترل جمهوریخواهان خواهد بود.

دموکرات ها در حال حاضر با نسبت ۵۳ به ۴۷ درصد، اکثریت مجلس سنا را در دست دارند.

هشتمین روز از اعتصاب غذای خشک مهدی خزعلی

با گذشت هشت روز از اعتصاب غذای خشک مهدی خزعلی، او گفته است که جنازه ام هم در برابر ظلم می ایستد.

 مهدی خزعلی که هفته پیش در جلسه سرای اهل قلم به همراه ده ها تن از شرکت کنندگان بازداشت شد، در زندان انفرادی در حال اعتصاب غذای خشک است.

این زندانی سیاسی که طی هفته گذشته بعلت خودداری از خوردن هر گونه غذا و آشامیدنی از وضعیت جسمی مناسبی برخورد نیست، گفته است که هر چند توان ایستادن بر پاهای خود را ندارم، اما جنازه ام هم در برابر ظلم خواهد ایست و تسلیم این بی عدالتی و ظلم نخواهم شد.

در حال حاضر مهدی خزعلی، در سلولی سرد و نمور به طور انفرادی نگهداری می شود.

این زندانی سیاسیاز روزی که بازداشت شده هیچگونه تماسی با خانواده خود نداشته و به خانواده نیز تاکنون اجازه ملاقات داده نشده است.

طی هشت روزی که گذشت، به علت خبرهای رسیده از اوین به خانواده این رزمنده خیبر، همسر و فرزندانش در نگرانی و اضطراب زیادی به سر می برند و تلاش آنان برای کسب هر گونه خبر بی نتیجه مانده است.

این در حالی است که ساعاتی بعد از دستگیری ده ها نفر در جلسه سرای اهل قلم، بیش از ۵۰ تن از آنان آزاد شدند و به گفته شاهدان از همان ابتدای بازداشت، مهدی خزعلی را را از دیگران جدا نموده اند و تنها خبر دریافتی از ایشان از طرف یکی از بازداشتی ها یی بوده است که وی را در زندان وزارت اطلاعات دیده است.

هفته گذشته، سه شنبه شب، بعد از آنکه مهدی خزعلی بازداشت شده بود، آخرین نوشته وی در سایت شخصی اش با عنوان به سرورم حسین اقتدا می کنم! منتشر شد.

در این نوشته وی با اشاره به تماس های اخیر ماموران اطلاعات تاکید کرد که باز دست به اعتصاب غذای خشک خواهد زد.

مهدی خزعلی تاکنون شش بار بازداشت شد است. آخرین بار وی پس از ۷۰ روز اعتصاب غذا با قرار کفالت مادرش آزاد شد.

این فعال سیاسی در این مدت بر اثر اعتصاب غذا بیش از سی کیلو وزن کم کرده و شدت ضعف بدنی او به حدی بود که این اواخر دیگر رمق راه رفتن نداشته و برای راه رفتن به ناچار از عصا استفاده می کرده است.

این نویسنده ی منتقد و رزمنده دوران دفاع مقدس از روز اول بازداشت خود و در اعتراض به خشونت مامورین امنیتی هنگام بازداشت دست به اعتصاب غذا زده بود.

خشونت ماموران وزارت اطلاعات در هنگام بازداشت به حدی بود که موجب شکستگی دست و آسیب دیدگی دندان و پایش شده بود که پس از بازداشت به مدت سه هفته دست ایشان در گچ بود.

درمدت بازداشت بارها حال جسمی وی وخیم شد تا آنجا که یک بار بر اثر حمله قلبی منجر به بستری شدن در بخش سی سی یو بیمارستان طالقانی شد و در آنجا نیز نیمه شب توسط مامورین امنیتی به بیمارستان دیگری منتقل شد تا تحت نظر مامورین امنیتی باشد.

آیت الله خزعلی، پدر این زندانی سیاسی که پیش از این فرزند خود را عاق کرده بود، از وی خواسته است که به اشتباهات خود اعتراف کند.

مهدی خزعلی، چشم پزشک چهل و هفت ساله، مدیر انتشارات حیّان و بنیان‌گذار مؤسّسهٔ فرهنگی انتشاراتی اباصالح است. وی از منتقدان جدی سیاست های احمدی نژاد می باشد.

افشاگری ها و نوشته های این رزمنده خیبر در وبسایت شخصی است، یکی از موراد اتهامی وی در پرونده های قبلی است.